Piosenka dla Dorotki — bez okazji

Tekst piosenki

[Zwrotka jeden]
Byliśmy wtedy oboje tuż po życiowych zakrętach,
Z poranionymi sercami, w cichym świecie wspomnień.
Lecz Ktoś na górze wiedział, o co w myślach prosimy,
I skrzyżował nasze drogi w cyfrowym ogromie.
Pamiętasz tamten dzień? Wokół tłum warszawskiej ulicy,
A ja z daleka, wśród obcych, Twój profil radosny wydałem.
Choć nigdy wcześniej na żywo nie widziałem Twej twarzy,
W drodze do Book House Cafe od razu Cię rozpoznałem.
Zapach Twoich perfum, ciepły głos, szczery uśmiech przy kawie,
Wtedy czas się zatrzymał, zniknął miejski gwar i szum.
A wieczorny, delikatny pocałunek na pożegnanie,
Zawrócił nam w głowach, rozpalając serc naszych tłum.
Zaufałaś mi wtedy, choć znaliśmy się tak krótko,
Wsiadłaś do mojego auta, oddając mi swój los.
I tak ruszyliśmy w podróż, która trwa już piętnaście lat,
Wspólnie tuląc się w ciszy i przetrzymując każdy cios.
Złączyła nas pasja, latynoskich rytmów palący ogień,
A zwłaszcza tango argentino, w którym topił się lód.
Dziś dziękuję Bogu, że tak pokierował naszymi krokami,
Że pośród milionów istnień zdarzył się ten cud.
Twoja cierpliwość i mądrość są dla mnie jak twarda opoka,
Twoja troskliwość, wrażliwość i wsparcie w każdy dzień.
Poczucie humoru, wiara i ta niezłomna nadzieja,
Rozpędzają nad nami największy, najgłębszy cień.
Dziś patrzę na Ciebie z tym samym zachwytem w oczach,
Z tym samym szacunkiem i miłością, co pierwszego dnia.
A wokół nas rosną wnuki – nasze małe, wielkie szczęścia,
Które chcemy nauczyć rytmu, co w naszych sercach gra.
Niech patrzą na nas i widzą, jak pięknie można żyć,
Niech w rytm naszego tanga też ruszą kiedyś w świat.
Bo każde miejsce na ziemi jest naszym ulubionym,
Gdy trzymam Cię w ramionach przez te wszystkie piętnaście lat.

[Mówione Outro]
Stworzone w Muzyczny Podarunek.